Νικήτη 1990-2021

Τα καλοκαίρια του '90 θυμάμαι παραθερίζαμε οικογενειακός σε ένα σπίτι κυριολεκτικά "τσαντίρι" κάπου κοντά στην Μεταμόρφωση Χαλκιδικής. Εμείς σαν παιδιά το ονομάζαμε "βίλα τρέλα"! Γιατί μόνο αν ήσουν ολίγον τρελός θα περνούσες ξένοιαστα καθώς οι φάρσες, τα καλαμπούρια και τα κοροϊδεματα έδιναν και έπαιρναν στην ευρύτερη οικογένεια... Ο παππούς, ο Αριστείδης, θυμάμαι ότι κάποια πρωινά έσκαγε χαμογελαστός με σακούλες γεμάτες με ψάρια όλων των ειδών και μεγεθών. Και όταν κάποια στιγμή τον ρώτησα που τα βρήκε με πήρε ένα πρωί ή μάλλον ξημερώματα με το "κατσαριδάκι" (Volkswagen) και πήγαμε στην σκάλα της Νικητης. Αμολήσαμε τις μπετονιες μας και περιμέναμε... Νομίζω πως είχαμε πιάσει ίσα με δύο ψαράκια μικρά και τα ξαναρίξαμε στο νερό. Μετά όμως από κάποια ώρα ένα-ένα άρχιζαν να εμφανίζονται όλα τα ψαροκάικα! Ένιωσα πολύ σημαντικός γιατί όλοι γνώριζαν τον παππού μου και αμέσως ένας από τους ψαράδες του έδωσε δύο σακούλες γεμάτες ψάρια! Εγώ ψάρεμα ποτέ δεν έμαθα αλλά έμαθα από τον παππού άλλες αξίες που ακόμα και τώρα τις επεξεργάζομαι... 

Κώτσος

Κλέφτικη Ζωή (παραδοσιακό)

    Εκείνα τα χρόνια οι γιορτές είχαν άλλη αξία. Πολλοί συνομήλικοι μου ίσως θυμούνται την ''συλλογή τραγουδιών'' που είχαμε στο σχολείο. Εγώ το είχα καπλαντίσει φυσικά αλλά το εξώφυλλο έχει χαραχθεί στη μνήμη μου. Είχε ένα περιστέρι κι ένα ανθρώπινο κεφάλι δίπλα-δίπλα. Θαρρώ πως συμβόλιζε την ελευθερία μέσα απ το τραγούδι... Το είχαμε από κοινού με τα αδέρφια μου και πολλές φορές τραγουδούσαμε εκτός από το σχολείο και στο σπίτι, λίγο πριν πρωτοπιάσω μουσικό όργανο... Στον πρόλογο γράφει ότι είναι κυρίως για δασκάλους και μαθητές αλλά και μεγάλους: ''[...] σ' αυτούς θα ξυπνήσουν παλιές αναμνήσεις, θα τραγουδήσουν αλλά κυρίως θα χαρούν. Αληθινά θα χαρούν.'' Ας μην ξεχνάμε να χαιρόμαστε με τις γιορτές και όχι να γκρινιάζουμε.
    Από μικρός θυμάμαι ενθουσιαζόμουν ιδιαίτερα με τις ιστορίες των κλεφτών, μέσα από τα τραγούδια, και μετά από 25 χρόνια που βρήκα αυτό το μουσικό ανθολόγιο έπεσα σ' αυτό το παραδοσιακό τραγούδι. Τιμής ένεκεν λοιπόν για τα 200 χρόνια ελευθερίας είπα να το μοιραστώ με το δικό μου τρόπο.
    Το κούρδισμα που χρησιμοποίησα είναι ΡΕ-ΣΟΛ-ΝΤΟ-ΦΑ-ΛΑ-ΡΕ, ένα τόνο κάτω όλες οι χορδές της κιθάρας δηλαδή. Η εισαγωγή είναι από την εκτέλεση του Λουκιανού Κηλαήδόνη.

Κλέφτικη Ζωή (παραδοσιακό)

Για περισσότερα κάνετε like, comment και subscribe στο κανάλι μου:
https://www.youtube.com/user/kotsos210
For more please like, comment and subscribe to my youtube channel:
https://www.youtube.com/user/kotsos210

Βιβλιοπωλείο "ο Αριστείδης" (από το 1942)

Ιστορία του βιβλιοπωλείου 

Το 1942 ο θείος του παππού μας, Αντώνης, άνοιξε ένα μικρό ψιλικατζίδικο πάνω στην πολυσύχναστη συνοικιακή οδό της Αναλήψεως. Κατοχή τότε και το μαγαζάκι πουλούσε κυρίως τσιγάρα "στούκας" και ελάχιστα χαρτικά και άλλα είδη. Ο παππούς μας ο Αριστείδης -περήφανος απόφοιτος του 5ου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης και φανατικός αναγνώστης των πάντων- βοηθούσε τον θείο του ήδη απο ηλικία 12 χρόνων κι άρχισε σταδιακά να αναλαμβάνει το μαγαζί, εμπλουτίζοντάς το με περισσότερα παλιά βιβλία, πολύ Μικρό Ήρωα, συλλεκτικά γραμματόσημα και σχολικές μεταφράσεις. {για τις σχολικές μεταφράσεις δημιουργούνταν τέτοιες ουρές, που ο παππούς αναγκαζόταν να κλείνει τις πόρτες στο μαγαζί!} 

Αφού η δουλειά πήγαινε καλά, μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο μαγαζί ακριβώς δίπλα. Το μαγαζί πουλούσε πιά από αστυνομικά και καουμποϊστικα βιβλία, μέχρι τσίχλες και φωτογραφίες ηθοποιών. {αυτά τα δύο τελευταία ήταν πολύ της μόδας τότε, λέει ο παππούς...}

Ο Αριστείδης, επίτροπος τότε στον Ναό της Αναλήψεως, είχε δημιουργήσει ένα στέκι για τη γειτονία και την ενορία, όπου τα παιδιά έρχονταν για να διαβάσουν Μπλεκ και Μάσκα στα σκαλιά και κατέληγαν να πιάνονται σε φιλοσοφικές συζητήσεις και να χτίζουν φιλίες που θα διαρκούσαν μια ζωή. Τα ίδια αυτά παιδιά και ο κόσμος της ζωντανής γειτονιάς, βοήθησαν τον παππού να μετακομίσει για τελευταία φορά, στο μαγαζί όπου βρισκόμαστε και σήμερα. {Αναλήψεως 8... δεν πήγαμε και πολύ μακριά}

Αρχικά κάποια είδη ψιλικών παραμένουν, για να εξαλειφθούν πλήρως στη συνέχεια από την κυριαρχία του βιβλίου, ενώ αρχίζουν και οι ανταλλαγές βιβλίων. Περιοδικά, σχολικά, βιβλία μουσικής {ο Σταύρος Ξύδης είχε οργανώσει τα μουσικά στην Ανάληψη}, αργότερα Bell, Άρλεκιν και βιβλία αγγλικών {με το φροντηστήριο του Στρατηγάκη ακριβώς από πάνω}... το βιβλιοπωλείο έχει πια τα πάντα.

Ο παππούς μας έκανε τρία παιδιά κι απ' αυτά το μικρότερο, η Μιμίκα, άρχισε να δουλεύει στο μαγαζί όταν έγινε 18. Το 1990 η Μιμίκα αναλαμβάνει κι επίσημα το μαγαζί με ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες βιβλίων και πολλή πολλή δουλειά που συνεχίζεται καθημερινά. Σήμερα, στο βιβλιοπωλείο θα βρείτε {εκτός από τον παππού και τη Μιμίκα} κάθε είδους βιβλία -παλιά ή νέα- με τιμές που ξεκινάν από το 1€. Κάποια σπάνια και συλλεκτικά, άλλα δημοφιλή ή κλασικά: όλα με μια δεύτερη ιστορία να αφηγηθούν - εκτός από εκείνη που γράφουν. Την ιστορία εκέινη που προδίδεται από ένα όνομα ενός ξένου στο εσωτερικό, μια υπογράμμιση ενός σημαντικού για κάποιον σημείου, μιας επιστολής σφηνωμένης στις σελίδες κι άλλων τέτοιων στοιχείων που μας ενθουσιάζουν, καθώς κάνουν την εμπειρία της ανάγνωσης ακόμα πιο προσωπική, δημιουργώντας μια μυστική κοινωνία μεταξύ των αναγνωστών.

Το βιβλιοπωλείο μας είναι μια καθαρά οικογενειακή υπόθεση από το 1942, ενώ και σήμερα ακόμη {τον βιβλιοπώλη εκείνο που τους κρατούσε στο μαγαζί όταν έκαναν κοπάνα απ' το σχολείο, που άνοιγε συζητήσεις για το σύμπαν και αφηγούνταν ιστορίες από την κατοχή}. Ελπίζουμε το φιλόξενο και ερευνητικό πνεύμα του παππού, να το μεταφέρουμε και με αυτή, την ηλεκτρονική μας παρουσία.
και το βοηθητικό προσωπικό, είμαστε εμείς, τα εγγόνια του Αριστείδη. Ο χώρος μας είναι μικρός και ακατάστατος, αλλά οι τοίχοι του είναι ποτισμένοι με χρόνια αγάπης όχι μόνο για το βιβλίο, αλλά και για τον αναγνώστη. Το βιβλιοπωλείο αυτό, αποτέλεσε έναν μικρό πυρήνα της κοινωνίας της Αναλήψεως σε σημείο που έως και τώρα, όταν αναφέρουμε το επώνυμό μας, μας ρωτούν αν ξέρουμε τον Αριστείδη.

πηγή: www.paliametaxeirismenavivlia.com/ 

instagram.com/aristeidis_vivlia

facebook.com/mika.von

Δεκαετια 90 μερος 3ον

Τεξας 29/2/12

Αυτο ειναι το τελευταιο κειμενο απο την δεκαετια του 90 οπως ειχα προαναφερει. Αργησα λιγο καποιων υποχρεωσεων, να λιγο το live μασκε, να λιγο καποιες προβολες απο ταινιες που κανουμε αλλα κυριως αργησα διοτι ετοιμαζουμε εδω και αρκετες μερες ενα περιοδικο μαζι με τον φιλο μου τον SUK. Τι ακριβως θα περιεχει το περιοδικο? Θα το μαθετε στις παρακατω γραμμες..

Καποια Τεταρτη εν ωρα εκπομπης μου (black list λεγεται!)και ενω καθομασταν με τον Suk στο grandma's studio ξαφνικα τραβηξαμε ενα παλιο album το οποιο περιεχει φωτογραφιες με graffiti απο την Βεροια, αλλα δικα μου, αλλα του SUK και αλλα πιο παλιων αλλα ολα απο την δεκαετια του 90.Και ενω νοσταλγουσαμε στιγμες μου ηρθε μια ιδεα να σημειωσω σε ενα χαρτι ολες τις ομαδες που υπηρχαν μεχρι το 2000. Καπου εκει πες λιγο ο ενας κατι πες λιγο κατι ο αλλος αποφασισαμε να καταγραψουμε ολη την ιστορια του graffiti της Βεροιας και να το κανουμε ενα περιοδικο για να υπαρχει καταγεγγραμμενη. Ετσι αποφασισαμε να βρουμε ολους τους παλιους graffitαδες με τους οποιους ειχαμε μεγαλωσει με τα σχεδια τους και να μας δωσουν υλικο και πληροφοριες.

Ετσι την επομενη μερα αρχισαμε την ανιχνευση και ο ενας μας εφερε σε επαφη με τον αλλον και ο αλλος στον αλλο..

Καταφεραμε και βρεθηκαμε σε επαφη με ατομα τα οποια βαφανε πριν 15-18 χρονια. Πραγματικα ποτε δεν θα ξεχασω τις εκφρασεις ολων οταν τους λεγαμε τι ετοιμαζουμε για να διαδεχτουν τα μπραβο το ενα μετα το αλλο. Μαθαμε πως γεννηθηκε το πρωτο graffiti στην Βεροια το οποιο εγραφε sabotage και μαλιστα ειχε γινει σε σχολειο και την παραφυσιολογια που ακολουθησε απο καθηγητες και μαθητες. Αλλωστε για το 1994-95 ητανε αδιανοητο να γινει graffiti με την λεξη αυτη και ποσο μαλιστα οταν δεν υπηρχε καποιο αλλο τετοιο σε ολοκληρη την πολη.

Ας μην ξεχναμε οτι εκεινη την εποχη οι artists δεν ειχανε ιντερνετ,περιοδικα, γνωσεις αλλα ακομα και τα spray δεν ητανε καταλληλα για graffiti και ομως ο καθενας τους ειχε βρει εναν λογο για να πιασει ενα spray και να βρεθει εκει εξω.

παραθετω μερικες φωτογραφιες. πιο πολλα στο περιοδικο που θα κυκλοφορησει συντομα

Δεκαετία 90 (μέρος 2ον)

ΤΕΞΑΣ 29/01/12

Όπως υποσχέθηκα να και το 2 μέρος. Επειδή όπως προανέφερα μου λείπουν πολλά πράγματα απο την δεκαετία 90 , έτσι σαφώς μου λείπει και το παλιό καλό hip hop της εποχής εκείνης. Έτσι κάθισα και μάζεψα τους καλύτερους 90 δίσκους hip hop της δεκαετίας του 1990.

1) public enemmy - fear of a black planet
2) krs one - return of the boom bap
3) 2pac - all eyez on me
4) cypress hill - cyprees hill
5) scarface - my homies
6) prodigy of mobb deep - h.n.i.c.
7) icp - the great milenko
8) gangstarr - moment of truth
9) the disposable heroes of hiphoprisy - hypocrisy is the greatest luxury
10) das efx - hold it down
11) yukmouth - thugged out : the albulation
12) thug life volume 1
13) one million strong
14) naughty by nature - nineteen naughty nine nature's fury
15) nine - cloud 9
16) mc ren - ruthless 4 life
17) xzibit - 40 days and 40 nights
18) dj krush - meiso
19) the notorious b.i.g. - ready to die
20) westside connection - bow down
21) house of pain - same as it ever was
22) the psycho realm - the war story book 1
23) da lench mob - planet of da apes
24) beatnuts - a musical massacre
25) iam - l' ecole du micro d'argent
26) funkdoobiest - brothas doobie
27) dr.dre - 2001
28) fugees - the score
29) outkast - atliens
30) heltah skeltah - magnum force
31) paris - the devil made me do it
32) cypress hill - temples of boom
33) gravediggaz - six feet deep
34) funk master flex - 60 minutes of funk vol 3
35) pete rock - soul survivor
36) prince paul - a prince among the thieves
37) buddha monk - the prophecy
38) 2pac - me against the world
39) black moon - enda da stage
40) wu tang clan - enter the wu tang (36 chambers)
41) cypress hill - unreleased & revamped ep
42) the high & the mighty - home field advantage
43) tenth ruthless anniversary - decade of game
44) b.g. knocc out & dresta - real brothers
45) menace clan - da hood
46) group home - a tear for da ghetto
47) gangstarr - daily operation
48) hieroglyphicks - 3rd eye vision
49) dilated peoples - the platform
50) bone thugs n harmony - the art of war
51) eazy e - str8 off tha streetz of muthaphukkin compton
52) nas - illmatic
53) ice cube - war & peace (the war disk)
54) dr. dre - the chronic
55) sir mix a lot - return of bumpasaurus
56) ice cube - the predator
57) bone thugs n harmony - east 1999 eternal
58) bizzy bone - heaven'z movie
59) onyx - bacdafucup
60) krayzie bone - thug mentality 1999
61) arsonists - as the world burns
62) swollen members - balance
63) dead prez - let's get free
64) dr dre presents - the aftermath
65) cypress hill - black sunday
66) 2pac - striktly 4 my n.i.g.g.a.z.
67) snoop doggy dogg - tha doggystyle
68) naughty by nature - naughty by nature
69) scarface - the diary
70) x clan - to the east , backwards
71) mobb deep - murda muzik
72) fat joe - don cartagena
73) guru - jazzmatazz volume 2 the new reality
74) gangstarr - step in the arena
75) dj muggs presents soul assassins
76) rascalz - global warning
77) articolo 31 - nessuno
76) non phixion - the future is now
77) gangstarr - full clip a decade of gangstarr
75) wu tang clan - wu tang forever
76) rza as bobby digital - in stereo
77) the psycho realm - the psycho realm
78) gza - beneath the surface
79) funkdoobiest which doobie u b?
80) public enemy - he got game
81) company flow - funcrusher plus
82) goodie mob - world party
83) big pun - capital punishment
84) eazy e - it's on dr.dre 187um killa
85) nwa - niggaz 4 life
86) mood - doom
87) mobb deep - hell on earth
88) the notorous big - life after death
89) jeru tha damaga - the sun rises in the east
90) beastie boys - ill communication

Δεκαετία 90 (μερος 1ον)

ΤΕΞΑΣ 20/01/12

Κατι χειμωνιατικες μερες με πιανει η νοσταλγια και θυμαμαι τα παλια καλα χρονια της δεκαετιας 90. Δυστυχως και οι πιο πολλοι απο εμας ανηκουν στην γεννια που την προλαβε στα τελευταια της μα παρολα αυτα εχουμε να το καυχιομαστε, να το παινευομαστε αλλα κυριως να αναπολουμε τα χρονια εκεινα. Για πολλα χρονια πιστευα οτι ειμαι ο μαναδικος ανθρωπος που ψαχνει στο χρονοντουλαπο του κεφαλιου του τετοιες αναμνησεις μεχρι την στιγμη που πιασαμε κατα την διαρκεια 2 εκπομπων μου στο radioroom αυτην την συζητηση. Ετσι αφου 12 και 1 λεπτο οπως παντα μπηκε και το τελευταιο τραγουδι της black list αποφασισα να μεινω για ακομα ενα 2 ωρο με το μικροφωνο ανοιχτο βαζοντας 90'ς αφου οι ακροατες το ζητουσαν ευλαβικα. Εκει καταλαβα οτι τελικα δεν ειμαι ο μονος που εχει βγαλει ticket διαρκειας με τις αναμνησεις. Ετσι αποφασισα να δωσω λιγες αναμνησεις απο την δεκαετια 90 σε 3 κειμενα . Αυτο ειναι το μερος 1ον.

Το πρωτο πραγμα που θυμαμαι απο τις εποχες αυτες ειναι οτι οσο ελλειψη μουσικης υπηρχε στο εμποριο αλλο τοσο αντιθετα ητανε τα πραγματα προς τους οπαδους της καθε μουσικης.

Ητανε οι εποχες που οι ''ραπαδες'', ητανε hip hopers , οι μεταλλαδες. ητανε μεταλλα και οι πανκηδες ητανε πανκια. Κυριως ομως δεν ''ητανε'' αλλα'' νιωθανε'' κατι απο ολα τα παραπανω. Ακομα θυμαμαι τα στεκια.Εμεις μαζι με τους ρεϊβαδες στον κρονο και πανκηδες και μεταλλαδες στο κορνερ. Μετα μειναμε τρεις και ο κουκος για να καταλαβουμε οτι ο εχθρος ητανε κοινος.

Θυμαμαι να ξυπναω καποιο Σαββατο και μαζι με τον Μιχο να κατεβαινουμε Θεσσαλονικη για να βρουμε κανα βινυλιο ή κανα cd αφου η αγορα της Βεροιας ητανε πολυ μικρη για τα γουστα μας. Και να πρωι-πρωι στο σταθμο για να παρουμε το τρενο με εισητηριο των 960 δραχμων μετ' επιστροφης παρακαλω! για να φτασουμε στην γη της επαγγελιας aka θεσσαλονικη. Φταναμε ναυαρινου και περναμε ολα τα δισκαδικα απο πανω μεχρι κατω ενα προς ενα χωρις να αγορασουμε κατι διοτι ολοι μας την εχουμε πατησει αγοραζοντας κατι και μπαινοντας στο επομενο δισκαδικο να βρουμε κατι καλυτερο. Ετσι αλωνιζαμε ολα τα δισκαδικα της ναυαρινου και στην συνεχεια αριστοτελους για blow up - patsis και virgin megastore + καποιες υπογες και αμα δεν βρισκαμε κατι καλο, ξανα πισω στην πλατεια για να το παρουμε. Και ναι, μιλαω για εκεινο τo δισκακι που ηθελες να αγορασεις και το εκρυβες σε καποιο αλλο ειδος μουσικης για να μην στο παρει κανεις και οταν το επαιρνες ενιωθες υπερηφανος σαν να εχεις κερδισει το πρωτο βραβειο (και λιγα λεω!!!) και ανυπομονουσες ποτε θα φτασεις σπιτι για να το ακουσεις. Ισως να σε εβγαινε και μουφα αλλα ποτε δεν εκλαιγες τα 6-7 χιλιαρικα που εδωσες αλλα οπως και να ειχε απο εβδομαδα θα αλλαζε χερια στο σχολειο και θα αντεγραφοταν σε κασσετες για να ταξιδεψει και αυτο απο χερι σε χερι. Ποσα δισκακια μας εχουνε φαει ετσι..

Ητανε οι εποχες που καθε οπαδος επρεπε να κερδισει τον λεγομενο σεβασμο απο τους υπολοιπους και συνηθως απο τους παλιοτερους. Ητανε οι εποχες που το 90 % των γνωσεων προερχοταν απο τα cd και τους δισκους και επειδη η ελλειψη ητανε μεγαλη το ξεσκονιζες απο την αρχη μεχρι και το τελος. Μεχρι και που στελνουνε thanks καθοσουνα και διαβαζες. Οταν ητανε στιγμη να γινει καποιο παρτυ (κατα προτιμηση σε καποιο υπογειο οπως ητανε ο σκορπιος, η house κτλ) μαζευομασταν καμια 10αρια ατομα για να συμπληρωσουμε την δισκοθηκη για να βγει το προγραμμα αφου η τεχνολογια ητανε απουσα και δεν ειχαν ακομα ανακαλυφθει τo mp3, laptop και οι virtual djs.

Μεγαλωσαμε με θρυλους δισκους τους οποιους τους ψαχναμε χρονια . Πολλα απο αυτα τα ακουσαμε απο ιντερνετ την τελευταια 5 ετια αλλα δεν ειναι το ιδιο. Εχω καμια 600 αρια cd στην δισκοθηκη μου και αμα με ρωτησεις απο που το πηρες το καθενα θυμαμαι να σε πω και ακομα και τι καιρο εκανε. Αντιθετως αμα με ρωτησεις ποτε ακουσες το ταδε κομματι στο youtube ή απο που κατεβασες το ταδε mp3 δεν θυμαμαι να σου πω ακομα και εαν εγινε πριν 10 λεπτα.Με λειπουνε οι εποχες που dj ητανε dj και οχι juke box.

Παντα θα μας λειπουνε τετοιες εποχες και δεν προκειται να τις ξαναδουμε.

Ητανε η εποχη που ο ακροατης εψαχνε την μουσικη και οχι η μουσικη τους ακροατες...

Τελος μερος 1ου....