Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

~ Προμνησία ~

Ο δρόμος γλιστρούσε επικίνδυνα
γεμάτος υγρασία
μες το σκοτάδι μια αλεπού
χαμήλωσα αλλά έφυγε αμέσως
μετά βρέθηκες εσύ
στην κόψη της στροφής

Σταμάτησα τη μηχανή
μες την ομίχλη φάνταζες νεκρή
πήγα να τραβήξω με ορμή
το κατσαβίδι έλαμπε
στο αλαβάστρινό σου σώμα
αντί για αίμα κύλησε μελάνι

Τα μαλλιά σου δεν ήταν ίσια ή στρωτά
οι βόστρυχοί σου ήταν ανακατεμένοι
σαν αρχαίο άγαλμα
λαμπερή και επικίνδυνη
σαν τους ομορφότερους εφιάλτες

Ο χρόνος φέρνει πόνο
κι ο θάνατος το λόγο
μα με το αίμα στο χαρτί
εσένα πάλι ζωντανή

~ Κώτσος, 26/2/15 ~

photo: until the first snow by Christine Muraton

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Χτες στο λεω-φορείο....

Βαρέθηκα να ακούω τις γιαγιάδες στα λεω-φορεία να μυξοκλαίνε ότι τα παιδιά τους δεν έχουνε δουλειά και το μέλλον είναι αβέβαιο, και δεν έχουν ένσημα, και ότι τους έκοψαν τις συντάξεις, και δεν έχουμε λεφτά, και ότι δεν έχουνε λεφτά και ότι δεν θα 'χουμε λεφτά....
Ασταμάτητη γκρίνια από κάτι θείες που ψήφιζαν, τόσα χρόνια, το "Ζορό" και ο άντρας τους αγόραζε Γερμανικά αυτοκίνητα, και τα παιδιά τους γκατζετάκια ηλίθια σαν κι αυτά.
Που τα παιδιά τους σπούδαζαν ζωικής ή φυτικής παραγωγής στην Κωλοπετινήτσα, αντί να πάνε στο χωράφι, που ήδη είχαν, να δουλέψουν. Αλλά μόνο παίρναν τις επιδοτήσεις και αγόραζαν τρακτέρ και τζιπάρες για να πηγαίνουν για καφέ σε πανάκριβα beach bar στη Χαλκιδική. Που ξεπουλούσαν τις παραλίες μας σιγά, σιγά, με τη στάση αυτή και τώρα διαμαρτύρονται.
Νεόπλουτοι ελληναράδες καλώς ήρθατε στην δική μας τάξη (οικονομική)! Εμείς περνάμε μια χαρά τόσα χρόνια, γλεντάμε διασκεδάζουμε χωρίς ταξίδια στη Μύκονο, χωρίς χαζογκόμενες από πλαστικό, χωρίς κινητά αφής και άλλες πίπες.... Για να σας δω τώρα μαμάκηδες θα αρχίσετε πάλι να μυξοκλαίτε...;

~ 18/2/15, Κώτσος ~

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Ελληνάκος

by Pawel Kuczynski
Κάποιοι αργοπεθαίνουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κι εσύ ελληνάκο φοβάσαι μή χάσεις το ευράκι σου και μετά σου πάρουν iphone και mac και "αποκοπείς" από τον κόσμο. 
Bravo, τα κατάφερες! 
Είσαι αρκετά θλιβερός γι' αυτό τον κόσμο. 
Σου αξίζει η πιο μίζερη εκδοχή της "ενωμένης" Ευρώπης.

~ Κώτσος, 17/2/15 ~

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

~ Κρύο δωμάτιο ~

Ξύπνησα σε κάποιο κρύο δωμάτιο.
- Δεν ξέρω πως έφτασα ως εδώ. Είμαι σάπιος!
- Θα κάτσεις για φαγητό;
- Πρέπει να φύγω. Που είμαστε;
- Στην αμηχανία, στο να μη νιώθεις τίποτα.
- Χάσαμε τη μέρα, ξεγελάσαμε τις μοναξιές μας. Θέλω να εξαφανιστώ.
- Κάτσε.
- Δε θυμάμαι ούτε το όνομα σου...

~ 15/2/15, Κώτσος ~

Faceless by Christine Muraton

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

Περί γκρι αποχρώσεων

Ναι καλά, άμα μας χαλούσε να βλέπουμε σαδομαζό ταινίες δε θα ήμασταν όλη μέρα στο διαδύκτιο, που είναι γεμάτο "ανωμαλίες" όλων των ειδών και γούστων. 
Αντίθετα θα βλέπαμε ακόμα τηλεόραση και τον αόρατο άνθρωπο στο star channel. 
Soft porno και διαφημήσεις για σερβιετάκια.... 
Τώρα με τόση τζάμπα πρέζα στον υπολογιστή, η τηλεόραση κατέντησε μπανάλ.

~ Κώτσος, 11/2/15 ~

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2015

We need knowledge

H τηλεόραση μόνο ψέματα λέει, το internet έπαψε να είναι αξιόπιστο... Η TV είναι μια συσκευή ξεματιάσματος και το PC ένα ψηφιακό μπουρδέλο.... Παλιά είχαμε ένα "μπανιστίρ ντουλάπ", τώρα δύο!! Πληροφορίες παντού, πουθενά γνώση.  Σαν ένα τραγούδι των one drop forward.... "We need knowledge and not information" 
~ Κώτσος, 4/2/15 ~
 

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Ρε τον Τσίπρα....

Ρε γαμώτο κι εγώ δεν τον πίστεψα τον "πούστη τον Σύριζα", τον είχα για δωσίλογο κι αυτόν σαν τους άλλους, τους πρασσινομπλέ... Αλλά ευτυχώς με διέψευσε όπως και πολλούς άλλους καχύποπτους σαν εμένα. Αν και πιο άναρχος κι από τους Αναρχικούς χαίρομαι που βρέθηκε ένας "σχεδόν αριστερός" που να κάνει κάτι για τον τόπο μας. Δε λέει να μεταναστεύουμε πάλι.... Το μόνο που φοβάμαι είναι μη γίνει καμιά μυστική δολοφονία από τους Γερμαναράδες. Αυτοί οι Τσιπραίοι πολύ ακάλυπτοι εμφανίζονται και ντάξει έχουν φτιάξει καλή εικόνα στη Ευρώπη, αλλά έχουν και πολλούς εχθρούς. Δυστυχώς.
Κώτσος


Για της Πλάκας το γεφύρι

Με αφορμή το γεγονός για το γεφύρι που κατέρρευσε,
Μόλις έμαθα για το γεφύρι της Πλάκας οφείλω να πω ότι στεναχωρήθηκα. 1ον γιατί παρόλο που ήμουνα 5 χρόνια στην Ήπειρο, ποτέ δεν πήγα να το περπατήσω. Και 2ον γιατί πάντα με γοήτευαν τα πετρόχτιστα γιοφύρια αυτά. Μόνο και μόνο στην σκέψη του πόσοι άνθρωποι περπατούσαν από εκεί, ερωτευόντουσαν κρυφά, χορεύαν, τραγουδούσαν ακόμα και πεθαίναν... Ευτυχώς όμως έχω περπατήσει, έχω ερωτευθεί, έχω χορέψει, έχω τραγουδήσει σε άλλα εξίσου όμορφα γιοφύρια στην περιοχή.
Εκ μνήμης, από έναν Αρτινό παππού που γνώρησα στα φοιτητικά μου χρόνια, 
Η Ήπειρος είναι ευρέως γνωστή για την παράδοσή της στα πετρόχτιστα γιοφύρια από εποχές τουρκοκρατίας και πιο πριν. Οι τεχνικές και η γεωμετρία που χρησιμοποιούσανε ήταν εκ πείρας και κληρονομιάς από τους παλαιότερους. Μάλιστα σε κάθε περιοχή υπήρχε ένας πρωτομάστορας που δύσκολα θα μετέδιδε τις γνώσεις του σε κάποιον άλλο, παρά μόνο στον μαθητευόμενό του. Πολλά από αυτά τα γιοφύρια άντεξαν στα χρόνια με ακραίες καιρικές συνθήκες, σεισμούς κ.λ.π.. Ορισμένα κακοποιήθηκαν στο πέρασμα των γερμανικών στρατευμάτων από τα τανκς. Αυτό είναι επίσης ένα γεγονός. 
Ας ελπίσουμε να καταφέρουν να το αναστηλώσουν. Μακάρι να γίνεται.... Γιατί αυτή η τέχνη έχει χαθεί μαζί με τους πρωτομαστόρους του.
~ Κώτσος, 2/2/15 ~ 

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Χθες στη λαϊκή...

Eίχα ψωνίσει τα ζαρζαβατικά μου και άλλα συναφή για το απογευματιάτικο τσιπουράκι.Είχα πάρει και λίγα μανταρίνια καθότι είναι πετιμέζι αυτή την εποχή.Καθώς 'εκοβα τις βόλτες μου και ΄χαζεβα τους πάγκους,συνάμα ξεφλούδιζα κι ένα μανταρινάκι και να σου πετιέτε ο περίεργος:
- Καλά δε ντρέπεσε πετάς τις φλούδες κάτω?
- Ε και που να τις πετάξω  μιστερ απάνου?Θα μου ρθουν κατακέφαλα!
- Θα την πατήσει κανένας και θα πέσει.
- Φλούδα από μανταρίνι είναι μιστερ, όχι μπανανόφλουδα και στο φινάλε στη λαϊκή είσαι τι ήθελες να σου στρώσουμε κανα χαλάκι να περάσεις, γεμάτο φλούδες και υπολείμματα είναι κάτω!
- Φτου σου υποαναπτηκτε,τέτοια ανατροφή σου δώσαν.
- Άσε μας ρε μίστερ δε φτάνει που δε ψωνίζεις και πιάνεις τζάμπα χώρο, θα μας κάνεις και υποδείξεις!! Τράβα στη δουλεία σου να μην έβρεις το μπελά σου!

 ~ 1/2/15, Παναής ~

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Χθες στην πρόβα...

Γύρω στις 10 και τέταρτο:
- Ντριιιιιν!!!!!!!!!!!!
- Παρακαλώ....
- Εγώ σας παρακαλώ επιτέλους, προσπαθώ να διορθώσω τα διαγωνίσματα!!
- Βάλτους όλους άριστα, μωρή ανέραστη.
- Τί επιχειρηματολογία είναι αυτή...
- Και μες σπουδάσαμε κυρά μου, έχουμε και πτυχίο και τα λαλούμε φίνα.
- Προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου!
- Και 'μεις τη δουλειά μας προσπαθούμε να κάνουμε, αλλά το βγάζεις ξινό.
- Ε τέλος πάντων 2 ώρες σας ακούω. Σε καμιά μπουάτ νομίζετε ότι είστε;
- Στις μπουάτ δε τα παίζουν αυτά! Είσαι αχάριστη!! Σε παίζουμε ρεμπετολαϊκά τόση ώρα και δε μας έριξες ένα χορό.
- Λίγο πιο χαμηλά δε μπορείτε τέλος πάντων.
- Πιο χαμηλά δε γίνεται... Δε βγαίνουν οι κούπες πιο κάτω από ΛΑ...
- Καλάαα.... Θα πάρω την αστυνομία!!
- Πάρτην! Καριόλα!!


ΥΣ: Το ξέρατε εσείς ότι η ώρα κοινής ησυχίας αρχίζει στις 10? Αίσχος!!!

~ Φωνογραφιτζήδες, 30/1/15 ~ 

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Διποληκή διαταραχή

Θεσσαλονίκη!
Νομίζω πως αυτή η πόλη πάσχει από διπολική διαταραχή.
Τί εννοώ...;
Ρε φίλε πάντα όταν συναντάς ένα μαλάκα να σου χαλάσει τη μέρα, μετά από λίγο κάποιος άλλος θα στη φτιάξει.... Ή ανάποδα.
Δε γαμιέται. Εγώ λέω χαμογέλα σε όλους και ότι γίνει. :)
~ Kotsos ~

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

εκλογές 2015

Ρε δε πα να ψηφίσεις λέω γω.....!!!

~ Αυτό το βιβλίο κάποτε θα τελειώσει ~

την πρώτη μέρα
χάνεις τις σελίδες μες τη βροχή
καρακάξες σε ξυπνάνε απότομα
χάραμα στο ξέφωτο
προσπαθείς να κολλήσεις τα υγρά σχισμένα φύλα
αλλά σκέφτεσαι "γάμα το" θα γράψεις άλλο
όχι όμως απ' την αρχή

τη δεύτερη μέρα
μαθαίνεις το σκοτάδι σου
μέχρι να ξαναβγείς στο φως της μέρας
μα το κερί τρεμοπαίζει απειλητικά
και η ζωή αποκτάει ενδιαφέρον
ο θάνατος σου δίνει πνοή
κι ο πόνος σε κρατάει ζεστό

την τρίτη μέρα
τα δάκρυα της σε ανακουφίζουν
πέφτουν στα δικά σου
ρούχα πεταμένα στο σαλόνι
το γυμνό της σώμα στολίζει το φλεγόμενο δωμάτιο
η κραυγή της ξυπνάει τα ένστικτα
και στο τέλος ξεκινάς απ' την αρχή

~ Kotsos, 23/1/15 ~
Pressure by Suicidio Neuronal

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Σύριζα

Την ώρα που στο ξύριζα μου ψήφιζες τον Σύριζα..... Ένα τεράστιο μπράβο στους Έλληνες πολιτικούς!! Που μας παίξανε τέλεια μπαλίτσα.... Αλλάξανε επιφανειακά το σκηνικό, προσθέσαμε 2-3 κορδέλες και μπεεεεεεεεεεεεε πάλι τα ίδια....!! Θα το δείτε!!! Μακάρι να λέω πίπες και να μη τις τρώμε....
Κotsos, 24/1/15

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

~ Παραμορφωμένοι καθρέφτες ~

 Δεν είμαι αυτός που νομίζεις
αν σου λεγα αλήθεια θα με πετούσες στα θηρία
Ούτε αυτός που δηλώνω είμαι
αν ήμουν διάφανος δε θα χρειαζόμουνα δηλώσεις.

Οι ιδέες μου τρομάζουνε κι εμένα τον ίδιο
αν ήξερες πραγματικά, αν καταλάβαινες
τότε θα με πετούσες στην πυρά
κι ύστερα θα βγαζες τα μάτια σου.

Αλλά μη νομίζεις ότι εγώ ξέρω ποιος είμαι
μπορώ να σου πω ποιος ήμουν ίσως
ή ποιος θα 'θελα να ήμουν
πιο εύκολα.

Σε καμία όμως περίπτωση ποιος είμαι!
Αυτό που βλέπεις είναι ένα αμάγαλμα:
αυτό που περιμένεις
και αυτό που θα ήθελα να είμαι.

Αλλά τι σημασία έχει, κάποτε θα γίνω σαν κι εσένα...
νεκρός.

~ Κώτσος, 15/1/15 ~ 

la cara de la guerra - Salvador Dali

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

ηλίθιοι και πανηλίθιοι

Σ' αυτό το κράτος ηλιθίων μόνο οι πανηλίθιοι κυβερνάνε σωστά
Να λέτε και ευχαριστώ σ' αυτούς που σας αξίζουνε,
ντουβάρια..

~ Kotsos, 8/1/15 ~

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

~ Psychosis ~

In this house no one stays
only fear fighting ambition
when will the others return?
are they lost or I'm the ghost?

In this house no one stays
my hands bleed from digging
mold images
I forgot how it was then.

In this house no one stays
I didn't manage to keep notes
kids laughing, paintings on the walls, dolls and toy soldiers
all faded now and full of dust.

They are coming!
Nobody recognizes me, nobody listens to me ....
I run throw the hallway
only the demon saw me... in my broken mirror.

~ Κώτσος, 6/1/15 ~ 

Ex Mental Hospital Limbiate. Photo: Luca Tomiello

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

~ My selfless love ~

Don't ask for forgiveness
just touch me

I don't want you to tell me from what material you're made of
I touch your skin and I understand
I don't want you to tell me where or how you grew up
I see it in your eyes
Please don't tell me yet what you have gone through
I hear it in your heart beat
I'm not interested in your stories. Neither old, neither new
I don't want to know where will you be tomorrow
It's enough that you came to kill this painful night.

Don't ask me questions
you will know everything in the morning

~ Κώτσος, 2/1/15 ~

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Mery ChrisTmans


Το αντισυμβατικό έχει γίνει τόσο πολύ τις μόδας που κατάντησε αηδία.... Γι αυτό λοιπόν εύχομαι αγάπη σε όλους σήμερα, αλλά και κάθε μέρα του χρόνου! Η οικογένεια είναι σημαντική, το ροκ είναι σημαντικό, ο έρωτας είναι σημαντικός, η επανάσταση σημαντική. Ότι επιλέξεις εσύ.... Όλα είναι σημαντικά και όταν τα δίνεις ζωή σου δίνουν κάτι κι αυτά πίσω!!!

~ Kotsos, December 31, 2014 ~

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

~ Περάσαμε υπέροχα! ~

Γιατί κλαις;
Σταμάτα!
Θετική ενέργεια!
Δε τα παμε;
Αφού τα κάναμε όλα....

Βγάλαμε βόλτα το σκύλο στην παραλία
"περάσαμε υπέροχα"
Ήπιαμε amaretto λίγο πιο κάτω
"περάσαμε υπέροχα"
Ταΐσαμε τα περιστέρια παπαδούλες
"περάσαμε υπέροχα"

Φορέσαμε σκούφους του Αη Βασίλη
Στολίσαμε το δέντρο μαζί
ποζάραμε τα καινούρια μας παπούτσια
παίξαμε βελάκια στο καφέ
σε νίκησα
πήγαμε στο θέατρο μετά
μου έδειξες το καινούριο σου tattoo
κάναμε πατινάζ
φωτογραφηθήκαμε αγκαλιά
Στη συναυλία χαμουρευτήκαμε
περάσαμε υπέροχα!

Τι καταθλιπτική χρονιά! Σε μισώ που είσαι δίπλα μου!

~ Κώτσος, 26/12/14 ~

~ Το δέντρο ~


Έχω ένα δέντρο αιώνιο
δεν ξέρει από εποχές
Το δέντρο μου δεν έχει φωτάκια
φέγγει απ' το φεγγάρι.

Ούτε αγγέλους κρεμασμένους έχει
οι άγγελοι χορεύουν στον αέρα
μες το χορό τους σκαρφίζομαι ένα ακόμη σκοπό
γιατί δεν ξέρει από μουσική με μπαταρίες.

Αυτό το δέντρο δεν έχει αστέρι στην κορυφή
αλλά διαμάντια αμέτρητα πιο πάνω
Ούτε δώρα σε κουτιά έχει από κάτω
το δώρο μου εσύ, και είσαι και από πάνω....

~ Κώτσος, 26/12/14 ~

Man

Διάλεξε ρούχα και στιλ
εικόνα για τον έξω κόσμο.
Διάλεξε μάσκα για τη δουλειά
Συμπεριφορά.
Βάλε όρια στους φίλους σου
Πες αυτό που θέλουν να ακούσουν οι συγγενείς σου
Μάρκαρε τα σύνορα της φαντασίας σου
Βάλε κουτιά στη διασκέδαση
αποφάσισε ποιο χρώμα σ' αρέσει
ποια είναι η αγαπημένη σου cool ταινία
Ασυνάρτητα και απροσδιόριστα πρόβαλε άλλων ταυτότητα.

Μάθε πώς να είσαι άντρας
Πάρε το πάνω χέρι στη σχέση σου
Αποφάσισε πως θέλεις την γυναίκα
Βίασέ της το μυαλό
σκότωσε την για να σε θυμούνται

Αμερικάνικη υποκουλτούρα
Ευρωπαϊκή καρικατούρα
Ξεφάντωμα αλά Τούρκα
Διατροφικές συνήθειες από την Κίνα
Όλα άναρχα, μα προς Θεού! Όχι αναρχικά.

Κάπου άκουσες κάτι, μου είπες, από κάποιον
Είσαι σίγουρος ότι ξέρει.... λες.
Αλλά τι;
Εσύ... Πότε;

~ Κώτσος, 26/12/14 ~

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Εναλλακτικό τίποτα

Σταμάτα επιτέλους να μου εξηγείς τι δεν είσαι...
Θέλω μόνο να μου δείξεις,
όχι να μου πεις.
Τι στον πούτσο είσαι τελικά!

Έχεις στερέψει τόσο από ιδέες
που ούτε πια τον εαυτό σου δεν ξεγελάς.
Γελάς.
Μη μου μιλάς.
Σε βαρέθηκα!
Τα έχω ξανακούσει.
Ξέρω τι θα πεις:

Πως είμαι στο τίποτα.

Κώτσος, 19/12/14

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

~ Θετική ενέργεια; ~

Αυτή προσέχει να μη την καταλάβουν
Όταν φοβάται το θάνατο το παίζει ανεξάρτητη
Όταν φοβάται τη μοναξιά βάζει το πιο σκούρο κραγιόν
Όταν θέλει να γαμηθεί μαζεύει τα μαλλιά πάνω
Όταν θέλει να ανταγωνιστεί τις άλλες ανοίγει το ντεκολτέ της

Αυτός κρύβει τα δάκρυα του
Όταν ψάχνει την αποδοχή το παίζει άντρας
Όταν τον λένε άξεστο το παίζει αδερφή
Όταν φοβάται τον πόνο γελάει σα χάνος
Όταν φοβάται αυτήν γαμάει τις άλλες

Κι όταν γίνουνε κανονικό ζευγάρι μαζί θα "βγούνε έξω"
με άλλους δύο πιο ηλίθιους
μήπως κι έτσι νιώσουν ανώτεροι
θα μιλάνε μέχρι τις οχτώ επί παντός επιστητού
αλλά τίποτα από αυτά δε θα κάνουνε.

Στο εξοχικό μετά τη μάσα θα μιλάνε για τη σαρακοστή,
την εκκλησία, τους παπάδες,
τους gay, τους ναζί,
τα ρούχα και δώρα που μας πήραν,
Χριστούγεννα και ρεβεγιόν,
φαγητό, μεθήσια,
κόκες, παρτούζες, ταμπού,
γάμους και σχέσεις άλλων
αστέρια, μάτι, ζώδια,
εξωγήινους πολιτικούς αλλά όχι πολιτική....

Μετά οι "άντρες" θα μιλάνε για ποδόσφαιρο
και οι "γυναίκες" θα βγάλουν μια φωτογραφία στο τζάκι.
Θα είναι από τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια του κώλου.



~ 14/12/14, Κώτσος ~

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

"Θέλω να μου μάθεις πως σκέφτεσαι"

Πετούσαμε στον αέρα
με ένα χαρταετό που φτιάχναμε μόνοι μας.
Tόση ζωντάνια,
τόσα όνειρα!

Σε άφησα πίσω
έπρεπε να φύγω
φώναζες δυνατά αλλά δε γυρνούσα
ήθελα να μάθεις μόνος

Πέρασαν χρόνια....
Είδα στο βλέμμα σου εκείνο το παιδί ξανά
Χαθήκαμε αλλά δεν ξεχαστήκαμε
Είχαμε καιρό να τα πούμε.

"Ξέρεις είχα μια εμπειρία θανάτου,
Εσύ το κάνεις σιγά, σιγά μα εγώ αυθόρμητα"
Είμαστε ίδιοι αλλά σκεφτόμαστε διαφορετικά
"Πέταξα και πάλι αλλά χωρίς το χαρταετό"

"Θέλω να μου μάθεις πως σκέφτεσαι"
Θέλω να σου δείξω πως δεν σκέφτομαι!
Νομίζω ήρθε η ώρα να αλλάξουμε θέσεις.
"Πάρε το μαύρο, φέρε κόκκινο."
 
~ Κώτσος, 6/12/14 ~

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Τρόμος και αναγούλα

Υπάρχουν σήμερα αξιόλογα πράγματα στις τέχνες και στα γράμματα.... 
Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η θεοποίηση των παλαιών "μεγάλων συνθετών".... 
Ήρθε η στιγμή που η τέχνη πρέπει να προκαλεί τρόμο και αναγούλα.... 
Τελείωσε η εποχή του ρομαντισμού και της ελπίδας. 
Καλώς η κακώς.... 
Ας σταματήσουμε να ψάχνουμε για ήρωες και δεκανίκια!
~ Kotsos, November 30, 2014 ~

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Άλλο ένα κοινότυπο ποίημα

Λέξεις ασυνάρτητες, ακατάληπτες
που ενώνοντας τες φτιάχνω εικόνες για να θυμάμαι
Φτιάχνω και άλλες εικόνες
πως θέλω εγώ να με θυμόνται.

Επιβραβεύω καθημερινά την ικανότητα μου
να πνίξω το υπερεγώ μου.
να ζήσω ή να μιλήσω;
κι αν ζήσω που;
κι αν μιλήσω τί;

Φράσεις συνειρμικές
μνήμες-καθρεύτες ανικανοποίητων μετενσαρκώσεων
Σκατά στην τέχνη!
Τέχνη στα σκατά...

Επιβεβαίωση μέσω της μουσικής
Ταχυπαλμία, ανεξέλεγκτος πόνος, αλκοόλ
ηθική ικανοποίηση, κοινωνική αναγνώριση ή ψυχική επιβίωση;
τα τελευταία στίγματα της θλίψης ίσως σβηστούν με το 5, 2, 1.

Μαλακίες!

~ Κώτσος, 19/11/14 ~

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Tο "είναι"

Αυτός ο τόπος ζέχνει θάνατο
ακούω το γέλιο σου μες τη σιωπή
αυτός ο κόσμος χασκογελάει άσκοπα
ψάχνω το μέτρο μες τη δίψα μου

Για 'σένα τραγουδάω
πίνω αίματα, φτήνω φωτιές
Μια στιγμή... και ένα χαμόγελο σου με επαναφέρει
μια αιωνιότητα άμα είχα, πάλι τον πόνο θα αναζητούσα

Ψάχνω να σώσω τους ρόλους μου μέσα στην λησμονιά του πόνου
προσπαθώ να σκοτώσω το λόγο μέσα απ' τη μοναξιά της κόλασης

Την ώρα που το ξυράφι βγάζει χρώμα κόκκινο
σε νιώθω ακόμα πιο κοντά
Την ώρα που αντικρίζω την άβυσο
νιώθω τα δάκρυά τους πάνω στο χέρι μου

Κουνάω τα χέρια μου, μάλλον θέλω να ζήσω....

~ Κώτσος, 13/11/14 ~ 


Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Παιχνίδια του μυαλού

φόβος
ελπίδα
προβολή
προσπάθεια
πόζα
 αποδοχή
τελειομανία
προσδοκία
απόρριψη
αυτοκαταστροφή
αποτυχία
κατάθλιψη
ονειροπόληση
φαντασία
τύψεις
σχιζοφρένεια
απόπειρα
αυτοκτονία
 
~ 5/11/14, Κώτσος ~

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Φτωχός κι αμετανόητος

Το 2004 είχα πάει 1η φορά στην Αθήνα, μες τις γιορτές των Χριστουγέννων και είδα μουσικούς του δρόμου επί της Ερμού.... Χαμόγελα στις φάτσες των ανθρώπων και γενικά ένα ευχάριστο κλίμα.... Η πόλη είχε έναν απίστευτο ερωτισμό! Φέτος, μετά από 10 χρόνια, προσπαθούσα να παίξω σε διάφορες γωνιές στην Ερμού, στο Μοναστηράκι, στο Θησείο.... Αλλά παντού μας διώχνανε!! Όχι μόνο οι μπάτσοι αλλά και οι ίδιοι οι μαγαζάτορες.... Η πόλη είχε μια απίστευτη ξενερωτίλα.... αηδία σκέτη!! Μιζέρια παντού!!
Πόσο φανερό είναι ότι όταν κυλάει το χρήμα όλοι είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι κλπ κλπ αλλά τώρα που πεινάνε ο ένας κράζει τον άλλο.... Γιατί όμως όταν σας εύχομαι "αγάπη, υγεία και λεφτά" μου λέτε "αγάπη και υγεία μόνο" ή "υγεία να χουμε και τ' άλλα έρχονται"..... Τότε που ο κόσμος είχε να ψωνίσει όλα ήταν καλά και δεν έτρεχε να ψηφίσεις και κάνα ΠΑΣΟΚ! Εγώ μια ζωή φτωχός κι αμετανόητος ήμουνα και γι αυτό δεν κατάλαβα την κρίση σας! Η πολιτισμική κρίση υπήρχε πάντα.... απλά τώρα φάνηκε περισσότερο! Κατουράω και χέζω όλους όσους το παίζουνε καλοί μόνο όταν πιάνουν "την καλή" και αλλιώς γίνονται Μ.Παρασκευή.... 

~ Kotsos, Νοέμβριος 2014 ~

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Busking

Μοιράζουμε χαμόγελα στο δρόμο και οι ρουφιάνοι μας αποκαλούνε επαίτες.... Δηλώνουμε επαίτες της ευτυχίας γιατί απαιτούμε μια ομορφότερη πόλη με εξυπνότερους ανθρώπους και παιδιά γεμάτα όνειρα.... Αν το τίμημα είναι βαρύ είμαστε έτοιμοι να το σηκώσουμε. Βάλανε φόρο στην τέχνη, διόδια στην ελευθερία. Δεν υπάρχει τίποτα δωρεάν εκτός από το γέλιο μας.... Είθε τα δάκρυά μας να ξεπλύνουν τη βρώμα και τον καρκίνο τον φοβισμένων αλλά και των δειλών!

~ Κώτσος, 31/10/14 ~

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Lucid Dreaming

Βομβαρδισμός εικόνας και ήχου παντού
Ξεχάσαμε να μυρίζουμε, να αγγίζουμε, να νιώθουμε
Αυτοκίνητα, φασαρία, καυσαέριο, τσιμέντο
Εκπτώσεις στα συναισθήματα
Διαφημίσεις - κοινοποιήσεις προσωπικής ζωής
Ευκαιριακοί έρωτες: χνουδωτά αρκουδάκια

Ψεύτικο ξύπνημα!
Χέρια ενωμένα, ανάσες συγχρονισμένες
Βυθίστηκα στο βλέμμα σου
Ήπια τον ιδρώτα σου, ένιωσα την αγωνία σου
Σε περίμενα χρόνια, ξέχασα το άρωμα σου

Πετάξαμε πάνω από τους ουρανοξύστες
Θέλει αγώνα η επιβίωση
Όλα βουλωμένα...

Μια ζεστή αγκαλιά από χώμα
Ένα φιλί στα σύννεφα
Μία καρδία από τύμπανο
Ήρθε η σειρά σου, πρέπει να σε σκοτώσω.... 
 ~ Κώτσος 23/10/14 ~

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

εναλακτική μαλακία

Δεν υπάρχει καμία "καλή φάση" μέσα στην πόλη.... Ξεκολάτε με τα πλασίμπο και την εναλακτική μαλακία, που σας δέρνει! Όσο και να χρυσώνεις τα σκατά πάντα θα βρωμάνε. Όσο και να βουτήξεις στη "μαστούρα" κάποια στιγμή το "stuff σου" θα σωθεί και θα αναγκαστείς να ξυπνήσεις. 
Να ζήσουμε!! Μόνο αυτό μας μένει....
~ Kotsos, October 22, 2014 ~

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

~ Bar ~

Καρικατούρες χορεύουνε μέσα σε κουτιά,
ποτήρια γεμάτα αλκοόλ.
Κανείς δεν σε κοιτάει στα μάτια.
Μουσική κονσέρβα,
παυσίπονα δηλητήρια.
Συνήθεια και στασιμότητα.

Διασκέδαση με πληρωμή.
Δουλειά - δουλεία και το βράδυ παρακμή.

Γιατί δε γελάς;
Χαμένα όνειρα.
Γιατί δε χορεύεις;
Απογοήτευση.
Τι θέλεις;
Να με κοιτάς στα μάτια.

Το αγόρι σου σε περιμένει 
μα εσύ βογκάς στην τουαλέτα από ηδονή.
Καλό ξημέρωμα!

~ Κώτσος, 18/10/14 ~