Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Φασισμός [kampouris]

Φασισμός είναι μια λέξη που περισσεύει τελευταία σε συζητήσεις διαδικτυακές και φυσικές, αριστερές και δεξιές, μεγάλων και μικρών. Η κοινωνία εκφασίζεται λένε...
Ο όρος φασισμός ετυμολογείται από την λατινική «fasces» (φάσκες, ενικός: fascis, ιταλικά fascio :φάσιο) που ονομάζονταν συγκεκριμένο αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, που απεικόνιζε «ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ».
Εμείς θα κάνουμε μια δική μας ανάλυση και θα δώσουμε ένα δικό μας ορισμό τον οποίο θα προσπαθήσουμε να αντλήσουμε από τη λαϊκή συνείδηση.

Φασίστας για τον καμπούρη είναι αυτός που αρχικά αυτοταμπελώνεται και ταμπελώνει ώσπου μια στιγμή δεν διακρίνει πλέον πρόσωπα και προσωπικότητες παρά μόνο ταμπέλες, διαχωρίζει τους ανθρώπους βάσει της ταμπέλας που τους έχει δώσει, ομαδοποιεί και γενικεύει... Επειδή έχει μάθει τον εαυτό με μια ταμπέλα δεν μπορεί παρά μόνο να δίνει ταμπέλες. Ψάχνει λοιπόν μια φράση που θα πει ο άλλος, μια κίνηση ώστε να του δώσει την ταμπέλα του... Ο φασίστας έχει πάντα την άρεια παρέα του που αρχικά μπορεί να είναι η φυλή του, η ράτσα του ή οι ομοϊδεάτες του αλλά σύντομα μπαίνουν περισσότερα διαχωριστικά κριτήρια τόσα που στο τέλος μένει μόνος του. Διαχωρίζει ανθρώπους σε κουτάκια σαν να είναι βίδες και παξιμάδια... Τους στερεί το δικαίωμα να μετανοιώσουν- να αλλάξουν δεν βλέπει την αφετηρία του άλλου και φυσικά δεν ανοίγει συζήτηση μαζί τους. και αυτό γιατί; επειδή είναι διαφορετικοί .


Φασίστες εκ των δεξιών σε μια κοινωνία που σαπίζει... 
Το σπυρί του συστήματος μεγαλώνει, παραμορφώνεται και όσο και να το καλύπτουν όλο και κάποια ακρούλα της σβάστικας θα περισσέψει. Ένα σύμπτωμα που όσο και να μη του δώσουμε χώρο και φωνή όσο και να το αποκρύπτουμε βρωμάει τόσο ώστε αποκαλύπτει την αρρώστια που δεν εντοπίζεται μόνο στο σπυρί αλλά είναι εξαπλωμένη σε όλο το σώμα της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που ο ρατσισμός (ο πραγματικός και όχι μόνο αυτός στα αστεία) την έχει διαπεράσει από άκρη σε άκρη και ουσιαστικά ο ρατσισμός την ζει. Τον ρατσισμό πληρώναμε τόσα χρόνια που εκμεταλλευόμασταν ανάγκες αλλοδαπών έχοντάς τους να δουλεύουν φθηνά και ανασφάλιστα, τον ρατσισμό καταπίνει κάθε καταναλωτής που αγοράζει με μόνο κριτήριο την τιμή παραγνωρίζοντας ή αγνοώντας ότι αυτά παράχθηκαν με ανασφάλιστη και μαύρη εργασία - που δεν θα την ανεχόταν για τον εαυτό του και για την ράτσα του. Τον Ρατσισμό πληρώνεις όταν αγοράζεις το φθηνό παιχνίδι που το έφτιαξε φτύνοντας αίμα ένα παιδί από την Ασία και ύστερα το δίνεις για να παίξουν τα παιδιά σου. Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε ανάγκη το ρατσισμό για να ζήσουμε αλλά ο ρατσισμός δεν μας έχει ανάγκη και πλέον αρχίζει να στρέφεται εναντίον μας.


Φασίστες εξ' αριστερών...
Μέχρι στιγμής ζήσαμε το φαινόμενο να σου φοράνε την ταμπέλα φασίστας ή ρατσιστής μόνο και μόνο επειδή είπες ότι αγαπάς την πατρίδα σου, μόνο και μόνο επειδή είπες πως το μεταναστευτικό αποτελεί πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί - μόνο και μόνο επειδή θα πεις ότι είσαι Έλληνας. Αυτή η ακραία και φασιστική πρακτική από προοδευτικούς τύπους τελικά είναι που επέδρασε πολύ βοηθητικά στην απενεχοποίηση του φασισμού και του ρατσισμού. Επέδρασε επίσης θετικά στο να δώσει στο φασισμό σάρκα και οστά με την μορφή πολιτικού κόμματος καθώς και στην δημιουργία πόλωσης εντός της κοινωνίας με τον ένα πόλο στο φασισμό. Βέβαια όλοι αυτοί οι πολέμιοι του φασισμού και του ρατσισμού κάναν το παν για να ισχυροποιήσουν αυτή την πόλωση γιατί στην ουσία την χρειάζονται - τους έδωσε λόγο ύπαρξης και δράσης. Βλέπεις στα site τους οι μισές αναρτήσεις έχουν να κάνουν με το φασισμό, τον ρατσισμό και την Χρυσή Αυγή - τέτοια διαφήμιση! Γράφοντας πάντα με πώρωση και εξοργιστικές γενικεύσεις - με παρόμοιο τρόπο που γράφει και η άλλη πλευρά. Τα σχόλια υβριστικά, υπεγενικευμένα τόσο, ώστε να θίγουν όλους όσους δεν συμφωνούν με τις ιδεοληψίες τους - όλους τους διαφορετικούς δηλαδή! Όμως ποτέ δεν θίγουν την ουσία γιατί ο φασισμός έχει φωλιάσει για τα καλά μέσα τους . Με παράλογο και κυνικό τρόπο αντιλαμβάνονται τα προβλήματα της κοινωνίας και του απλού λαού και στην ουσία σπρώχνουν τον κόσμο να ασπαστεί τον φασισμό γιατί από αλλού δεν υπάρχει καμία ρεαλιστική πρόταση για τα θέματα αυτά. Υποκριτές και φασίστες συνάμα.

Ο Καμπούρης δεν θέλει να είναι ρατσιστής ούτε με τους ρατσιστές- Με την έννοια ότι ένας άνθρωπος που εκφράζει κάποιες απόψεις δεν χάνει την αξία του ως άνθρωπος. Δίνει βάρος στην αφετηρία του άλλου. Κάποιος που έχει μεγαλώσει σε μια οικογένεια που εκφράζονται ρατσιστικές απόψεις τις ίδιες απόψεις θα εκφράσει και αυτός μεγαλώνοντας. Αν τώρα αυτόν - που πιθανώς δεν είχε μέχρι στιγμής άλλα ερεθίσματα - τον ταμπελώσουμε ως ρατσιστή ή φασίστα το μόνο που πετύχαμε είναι να ισχυροποιήσουμε την ταύτιση του με αυτό. Όμως για τον άνθρωπο αρκεί μια στιγμή φωτός για να κάνει στροφή 180 μοιρών. Το ερώτημα λοιπόν είναι: εμείς μπορούμε να του χαρίσουμε αυτή τη στιγμή;

κείμενο από τον Καμπούρη: http://kampouristv.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου