~ Psychosis ~

In this house no one stays
only fear fighting ambition
when will the others return?
are they lost or I the ghost?

In this house no one stays
my hands bleed from digging
mold images
I forgot how it was then.

In this house no one stays
I didn't manage to keep notes
kids laughing, paintings on the walls, dolls and toy soldiers
all faded now and full of dust.

They are coming!
Nobody recognizes me, nobody listens to me ....
I run throw the hallway
only the demon saw me... in my broken mirror.

~ Κώτσος, 6/1/15 ~ 

Ex Mental Hospital Limbiate. Photo: Luca Tomiello

~ My selfless love ~

Don't ask for forgiveness

just touch me

I don't want you to tell me from what material you're made of

I touch your skin and I understand

I don't want you to tell me where or how you grew up

I see it in your eyes

Please don't tell me yet what you have gone through

I hear it in your heart beat

I'm not interested in your stories. Neither old, neither new

I don't want to know where will you be tomorrow

It's enough that you came to kill this painful night.

Don't ask me questions

you will know everything in the morning

~ Κώτσος, 2/1/15 ~

Mery ChrisTmans

Το αντισυμβατικό έχει γίνει τόσο πολύ τις μόδας που κατάντησε αηδία.... Γι αυτό λοιπόν εύχομαι αγάπη σε όλους σήμερα, αλλά και κάθε μέρα του χρόνου! Η οικογένεια είναι σημαντική, το ροκ είναι σημαντικό, ο έρωτας είναι σημαντικός, η επανάσταση σημαντική. Ότι επιλέξεις εσύ.... Όλα είναι σημαντικά και όταν τα δίνεις ζωή σου δίνουν κάτι κι αυτά πίσω!!!

~ Kotsos, December 31, 2014 ~

~ Περάσαμε υπέροχα! ~

Γιατί κλαις;

Σταμάτα!

Θετική ενέργεια!

Δε τα παμε;

Αφού τα κάναμε όλα....

Βγάλαμε βόλτα το σκύλο στην παραλία

περάσαμε υπέροχα

Ήπιαμε amaretto λίγο πιο κάτω

περάσαμε υπέροχα

Ταΐσαμε τα περιστέρια παπαδούλες

περάσαμε υπέροχα

Φορέσαμε σκούφους του Αη Βασίλη

Στολίσαμε το δέντρο μαζί

ποζάραμε τα καινούρια μας παπούτσια

παίξαμε βελάκια στο καφέ

σε νίκησα

πήγαμε στο θέατρο μετά

μου έδειξες το καινούριο σου tattoo

κάναμε πατινάζ

φωτογραφηθήκαμε αγκαλιά

Στη συναυλία χαμουρευτήκαμε

περάσαμε υπέροχα!

Τι καταθλιπτική χρονιά...

Σε μισώ που ήσουν δίπλα μου!

~ Κώτσος, 26/12/14 ~

~ Το δέντρο ~

Έχω ένα δέντρο αιώνιο

δεν ξέρει από εποχές

Το δέντρο μου 
δεν έχει φωτάκια

φέγγει απ' το φεγγάρι.

Ούτε αγγέλους κρεμασμένους έχει

οι άγγελοι χορεύουν στον αέρα

μες το χορό τους σκαρφίζομαι ένα ακόμη σκοπό

γιατί δεν ξέρει αυτό το δέντρο
μουσική με μπαταρίες.

Αυτό το δέντρο δεν έχει αστέρι στην κορφή

αλλά διαμάντια αμέτρητα πιο πάνω

Ούτε δώρα σε κουτιά έχει από κάτω

το δώρο μου εσύ και 
είσαι και από πάνω....

~ Κώτσος, 26/12/14 ~

~ Man ~

Διάλεξε ρούχα 

στιλ και εικόνα 

για τον έξω κόσμο.

Διάλεξε μάσκα για τη δουλειά

Συμπεριφορά.

Βάλε όρια στους φίλους σου

Πες αυτό που θέλουν 

να ακούσουν οι συγγενείς σου

Μάρκαρε τα σύνορα της φαντασίας σου

Βάλε κουτιά στη διασκέδαση σου

αποφάσισε ποιο χρώμα σε αρέσει

ποια είναι η αγαπημένη σου cool ταινία

Ασυνάρτητα και απροσδιόριστα 

πρόβαλε άλλων ταυτότητα.

Μάθε να είσαι άντρας

Πάρε το πάνω χέρι

Αποφάσισε την θέλεις

Βίασέ της το μυαλό

σκότωσε την και

θα με θυμηθείς

θα σε θυμούνται

Αμερικάνικη υποκουλτούρα

Ευρωπαϊκή καρικατούρα

Ξεφάντωμα αλά Τούρκα

Διατροφικές συνήθειες από την Κίνα

Όλα άναρχα, 

μα προς Θεού! 

Όχι αναρχικά.

Κάπου άκουσες κάτι, μου είπες, από κάποιον

Είσαι σίγουρος ότι ξέρει.... 

λες.

Αλλά, τι;

Εσύ... Πότε;

~ Κώτσος, 26/12/14 ~

~ Εναλλακτικό τίποτα ~

Σταμάτα επιτέλους!
Μη μου εξηγείς τι δεν είσαι...
Θέλω μόνο 
να μου δείξεις
όχι να μου πεις.
Τι στον πούτσο είσαι!
τελικά

Έχεις στερέψει από ιδέες
ούτε τον εαυτό σου δεν ξεγελάς

Γελάς.
Μη μου μιλάς.
Σε βαρέθηκα!
Τα έχω ξανακούσει.
Ξέρω τι θα πεις:

Πως είμαι στο τίποτα.

~ Κώτσος, 19/12/14 ~

~ Θετική ενέργεια; ~

Αυτή προσέχει 

να μη την καταλάβουν

Όταν φοβάται το θάνατο

το παίζει ανεξάρτητη

Όταν φοβάται τη μοναξιά

βάζει το πιο σκούρο κραγιόν

Όταν θέλει να γαμηθεί

μαζεύει τα μαλλιά επάνω

Όταν θέλει να ανταγωνιστεί τις άλλες

ανοίγει το ντεκολτέ της

Αυτός κρύβει

τα δάκρυα του

Όταν ψάχνει την αποδοχή

το παίζει άντρας

Όταν τον λένε άξεστο

το παίζει αδερφή

Όταν φοβάται τον πόνο

γελάει σα χάνος

Όταν φοβάται αυτήν

γαμάει τις άλλες

Κι όταν γίνουνε κανονικό ζευγάρι, θα

"βγούνε έξω"

με άλλους δύο

πιο ηλίθιους

μήπως κι έτσι

νιώσουν ανώτεροι

θα μιλάνε μέχρι τις οχτώ επί παντός επιστητού

αλλά τίποτα από αυτά δε θα κάνουν.

Στο εξοχικό μετά τη μάσα θα μιλάνε για τη σαρακοστή, την εκκλησία, τους παπάδες, τους gay, τους ναζί, τα ρούχα και δώρα που μας πήραν, Χριστούγεννα και ρεβεγιόν, φαγητό, μεθήσια, κόκες, παρτούζες, ταμπού, γάμους και σχέσεις άλλων, αστέρια, μάτι, ζώδια, εξωγήινους πολιτικούς, πολιτική....

Μετά οι άντρες θα μιλάνε για ποδόσφαιρο και οι γυναίκες θα βγάλουν μια φωτογραφία στο τζάκι. 
Θα είναι από τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια

του κώλου.

~ 14/12/14, Κώτσος ~

~ "Θέλω να μου μάθεις πως σκέφτεσαι" ~

Πετούσαμε στον αέρα

με ένα χαρταετό που φτιάχναμε μόνοι μας.

τόση ζωντάνια

τόσα όνειρα!

Σε άφησα πίσω

έπρεπε να φύγω

φώναζες δυνατά 

δε γυρνούσα

ήθελα να μάθεις μόνος

Πέρασαν χρόνια....

Είδα στο βλέμμα σου εκείνο το παιδί ξανά

Χαθήκαμε αλλά δεν ξεχαστήκαμε

Είχαμε καιρό να τα πούμε.

"Ξέρεις είχα μια εμπειρία θανάτου,

Εσύ το κάνεις σιγά, σιγά μα εγώ αυθόρμητα"

Είμαστε ίδιοι αλλά σκεφτόμαστε διαφορετικά

"Πέταξα και πάλι αλλά χωρίς το χαρταετό"

"Θέλω να μου μάθεις πως σκέφτεσαι"

Θέλω να σου δείξω πως δεν σκέφτομαι!

Νομίζω ήρθε η ώρα να αλλάξουμε θέσεις.

"Πάρε το μαύρο, φέρε κόκκινο."

 

~ Κώτσος, 6/12/14 ~

 photographer: Leon

subject: The Kite Runner

Τρόμος και αναγούλα

Υπάρχουν και σήμερα αξιόλογα πράγματα στις τέχνες και στα γράμματα.... Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η θεοποίηση των παλαιών "μεγάλων συνθετών".... Ήρθε η στιγμή που η τέχνη πρέπει να προκαλέσει τρόμο και αναγούλα.... Τελείωσε η εποχή του ρομαντισμού και της ελπίδας. Καλώς η κακώς.... Ας σταματήσουμε να ψάχνουμε ήρωες και δεκανίκια!

~ Kotsos, November 30, 2014 ~

~ Άλλο ένα κοινότυπο ποίημα ~

Λέξεις ασυνάρτητες

ακατάληπτες

ενώνοντας τες 

φτιάχνω εικόνες

να θυμάμαι

Φτιάχνω και άλλες εικόνες

πως θέλω εγώ

να με θυμόνται.

Επιβραβεύω καθημερινά την ικανότητα μου

να πνίξω το υπερεγώ μου.

Να ζήσω ή να μιλήσω;

Κι αν ζήσω, που;

Κι αν μιλήσω, τί;

Φράσεις συνειρμικές

μνήμες-καθρεύτες ανικανοποίητων μετενσαρκώσεων

Σκατά στην τέχνη!

Τέχνη στα σκατά...

Επιβεβαίωση μέσω της μουσικής

Ταχυπαλμία, ανεξέλεγκτος πόνος, αλκοόλ, 

ηθική ικανοποίηση, κοινωνική αναγνώριση ή ψυχική επιβίωση;

τα τελευταία στίγματα της θλίψης ίσως σβηστούν με το 

VI - II - I

Πίπες!

~ Κώτσος, 19/11/14 ~

~ Tο "είναι" ~

Αυτός ο τόπος ζέχνει θάνατο

ακούω το γέλιο σου μες τη σιωπή

αυτός ο κόσμος χασκογελάει άσκοπα

ψάχνω το μέτρο μες τη δίψα μου

Για 'σένα τραγουδάω

πίνω αίματα, φτήνω φωτιές

Μια στιγμή... και ένα χαμόγελο σου με επαναφέρει

μια αιωνιότητα άμα είχα, πάλι τον πόνο θα αναζητούσα

Ψάχνω να σώσω τους ρόλους μου μέσα στην λησμονιά του πόνου

προσπαθώ να σκοτώσω το λόγο μέσα απ' τη μοναξιά της κόλασης

Την ώρα που το ξυράφι βγάζει χρώμα κόκκινο

σε νιώθω ακόμα πιο κοντά

Την ώρα που αντικρίζω την άβυσο

νιώθω τα δάκρυά τους πάνω στο χέρι μου

Κουνάω τα χέρια, μάλλον 
θέλω να ζήσω....

~ Κώτσος, 13/11/14 ~ 

~ Mind Trap ~

φόβος

ελπίδα

προβολή

προσπάθεια

πόζα

 αποδοχή

τελειομανία
προσδοκία

απόρριψη
 

αυτοκαταστροφή
αποτυχία
κατάθλιψη

ονειροπόληση

φαντασία

τύψεις

σχιζοφρένεια
απόπειρα
αυτοκτονία

~ 5/11/14, Κώτσος ~

Φτωχός κι αμετανόητος

Το 2004 είχα πάει 1η φορά στην Αθήνα, μες τις γιορτές των Χριστουγέννων και είδα μουσικούς του δρόμου επί της Ερμού.... Χαμόγελα στις φάτσες των ανθρώπων και γενικά ένα ευχάριστο κλίμα.... Η πόλη είχε έναν απίστευτο ερωτισμό! Φέτος, μετά από 10 χρόνια, προσπαθούσα να παίξω σε διάφορες γωνιές στην Ερμού, στο Μοναστηράκι, στο Θησείο.... Αλλά παντού μας διώχνανε!! Όχι μόνο οι μπάτσοι αλλά και οι ίδιοι οι μαγαζάτορες.... Η πόλη είχε μια απίστευτη ξενερωτίλα.... αηδία σκέτη!! Μιζέρια παντού!!
Πόσο φανερό είναι ότι όταν κυλάει το χρήμα όλοι είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι κλπ κλπ αλλά τώρα που πεινάνε ο ένας κράζει τον άλλο.... Γιατί όμως όταν σας εύχομαι "αγάπη, υγεία και λεφτά" μου λέτε "αγάπη και υγεία μόνο" ή "υγεία να χουμε και τ' άλλα έρχονται"..... Τότε που ο κόσμος είχε να ψωνίσει όλα ήταν καλά και δεν έτρεχε να ψηφίσεις και κάνα ΠΑΣΟΚ! Εγώ μια ζωή φτωχός κι αμετανόητος ήμουνα και γι αυτό δεν κατάλαβα την κρίση σας! Η πολιτισμική κρίση υπήρχε πάντα.... απλά τώρα φάνηκε περισσότερο! Κατουράω και χέζω όλους όσους το παίζουνε καλοί μόνο όταν πιάνουν "την καλή" και αλλιώς γίνονται Μ.Παρασκευή.... 

~ Kotsos, Νοέμβριος 2014 ~

~ Busking ~

Μοιράζουμε χαμόγελα στο δρόμο και οι ρουφιάνοι μας αποκαλούνε επαίτες.... Δηλώνουμε επαίτες της ευτυχίας γιατί απαιτούμε μια ομορφότερη πόλη με εξυπνότερους ανθρώπους και παιδιά γεμάτα όνειρα.... Αν το τίμημα είναι βαρύ είμαστε έτοιμοι να το σηκώσουμε. Βάλανε φόρο στην τέχνη, διόδια στην ελευθερία. Δεν υπάρχει τίποτα δωρεάν εκτός από το γέλιο μας.... Είθε τα δάκρυά μας να ξεπλύνουν τη βρώμα και τον καρκίνο τον φοβισμένων αλλά και των δειλών!

~ Κώτσος, 31/10/14 ~

~ Lucid Dreaming ~

Βομβαρδισμός εικόνας και ήχου παντού

Ξεχάσαμε να μυρίζουμε, να αγγίζουμε, να νιώθουμε

Αυτοκίνητα, φασαρία, καυσαέριο, τσιμέντο

Εκπτώσεις στα συναισθήματα

Διαφημίσεις - κοινοποιήσεις προσωπικής ζωής

Ευκαιριακοί έρωτες: χνουδωτά αρκουδάκια

Ψεύτικο ξύπνημα!

Χέρια ενωμένα, ανάσες συγχρονισμένες

Βυθίστηκα στο βλέμμα σου

Ήπια τον ιδρώτα σου, ένιωσα την αγωνία σου

Σε περίμενα χρόνια, ξέχασα το άρωμα σου

Πετάξαμε πάνω από τους ουρανοξύστες

Θέλει αγώνα η επιβίωση

Όλα βουλωμένα...

Μια ζεστή αγκαλιά από χώμα

Ένα φιλί στα σύννεφα

Μία καρδία από τύμπανο

Ήρθε η σειρά σου, πρέπει να σε σκοτώσω.... 

 ~ Κώτσος 23/10/14 ~

Eναλακτική μαλακία

Δεν υπάρχει καμία "καλή φάση" μέσα στην πόλη.... Ξεκολάτε με τα πλασίμπο και την εναλακτική μαλακία, που σας δέρνει! Όσο και να χρυσώνεις τα σκατά πάντα θα βρωμάνε. Όσο και να βουτήξεις στη "μαστούρα" κάποια στιγμή το "stuff σου" θα σωθεί και θα αναγκαστείς να ξυπνήσεις. 

Να ζήσουμε!! Μόνο αυτό μας μένει....

~ Kotsos, October 22, 2014 ~

~ Bar ~

Καρικατούρες χορεύουνε
μέσα σε κουτιά,

ποτήρια γεμάτ' αλκοόλ.

Κανείς δεν σε κοιτά στα μάτια.

Μουσική κονσέρβα,

παυσίπονα δηλητήρια.

Συνήθεια και στασιμότητα.

Διασκέδαση με πληρωμή.

Δουλειά - δουλεία
και το βράδυ παρακμή.

- Γιατί γελάς;

- Χαμένα όνειρα.

- Γιατί χορεύεις;

- Απογοήτευση.

- Τι θέλεις;

- Να με κοιτάς στα μάτια.

Το αγόρι σου σε περιμένει μα εσύ βογκάς
στις τουαλέτες από ηδονή.

Καλό ξημέρωμα!

~ Κώτσος, 18/10/14 ~

~ Human Mutation ~

Κραυγή απελπισίας

Δωμάτιο ερείπιο

Καθρέφτης σπασμένος

Δάκρυα στο μαξιλάρι

Βροχή στο στενό

Χέρια στις τσέπες, βλέμμα στο κενό

Παράθυρο ανοιχτό, παράθυρο νεκρό

Σκουπίδια και λάσπες

Κατάπνιξη λέξεων

Ανομολόγητοι έρωτες

Χαρούμενη πρέζα, Δωρεάν πρέζα

Μάτια μαύρα ταλαιπωρημένα

Ανθρώπινη μετάλλαξη

Αυτοκτονικός ιδεασμός

Turn off

Έκκληση για αγκαλιά

Escape

όχι άλλο σύστημα, μόνο οικοσύστημα.

~ Κώτσος, 16/10/14 ~

Προσφυγικά, Αθήνα. photo: Τζων Μποης

~ Μετρό ή μέτρο ~

Βλέμματα στα χαμένα,

καρδιές κατακερματισμένες.

Άλλοι γυρνάνε για δουλειά,

άλλοι γυρεύουνε πλασίμπο.

Πρόσωπα γεμάτα πόνο και κούραση,

χημεία και μετάλλαξη στο δέρμα

τροφή για "τρελές αγελάδες".

Θέλω να σου σπάσω κινητό και γυαλιά,

με βία να σκίσω τα γυαλιστερά σου ρούχα

και με χαρά να αποδομίσω την κοσμοθεωρία σου.

Μήπως ξεράσεις

όλο το πλαστικό,

μήπως γκρεμίσεις

το τσιμεντένιο σου κλουβί.

Εγώ θα φύγω, να σε περιμένω;

Θα κοιτάμε τον ήλιο κατάματα μέχρι να τυφλωθούμε

Θα στριφογυρίζουμε μέχρι να πέσουμε στο χώμα

Ξυπόλητοι, γυμνοί θα τρέχουμε στο δάσος

Στο νερό θα σβήνουμε την κούραση

Τα δάκρυά μας θα ποτίζουν το περβόλι μας

κι ο αέρας θα σέρνει τα τραγούδια μας

~ Κώτσος, 11/10/14 ~